Turkish home. How to live?

Witam Was, Kochani moi!

Jakiś czas temu otrzymałam komentarz od jednego z moich czytelników z prośbą o opisanie zwyczajów w tureckich domach. Musiałam się tutaj trochę zastanowić – moja turecka rodzina jest nie do końca „typowa”, więc mój research musiałam zdecydowanie rozszerzyć. Jesteście ciekawi rezultatów?

Hi everyone!

Some time ago one of my Readers suggested me to write about traditions held in Turkish houses. I had to take some time to think about it – my Turkish family is not what you'd call a „typical” one. Because of this I had to make some more research. Are you interested?

Zacznijmy od najbardziej oczywistej tradycji tureckiej, czyli kultu çayu. Turecka herbata jest podstawą tureckich spotkań, posiadówek, niezbędnym dodatkiem przy plotach z przyjaciółką, jak i po obfitym obiedzie. Zaparzana w specjalnym, podwójnym czajniczku, utrzymywana w stałej temperaturze na najmniejszym płomieniu, zawsze gotowa do kolejnej dolewki. A jak to jest z tymi dolewkami? Z reguły zajmuje się nimi gospodyni domu! Podczas gdy goście siedzą w salonie i rozmawiają, do zadań gospodyni należy dopilnowanie, by çay się nie skończył. Gdy się kończy – do pokoju zostaje przyniesiony czajnik, a szklaneczki zostają uzupełnione w czerwono – złocisty płyn. Często rolę „dolewacza” przejmuje gelin, czyli synowa. Tak właśnie było w naszym przypadku :)

Z piciem herbaty związana jest jeszcze jedna, może nie tyle tradycja co ciekawostka. Gdy tylko zobaczycie, że ktoś podnosi się z zamiarem uzupełnienia szklanki, powinniście dokończyć zawartość swojej szklanki umożliwiając kolejną dolewkę. Bo w Turcji dolewki çayu nigdy się nie kończą!

Let's start with the most obvious Turkish tradition. A tradition of çay. Turkish tea is a base of all Turkish meetings, a neccessity during gossip time with girlfriends, as well as after the dinner. Prepared in the special, leveled kettle, kept in the steady temperature, always ready for a refill. And about refills – mostly they're taken care of by the female host! While guests are talking with each other in the living room, a host is responsible for the çay situation. When it's ending, she brings the çaydanlik and fills the glasses with this delicious, reddish fluid. After some time gelin (daughter-in-law) becomes a „refiller”, just like in our case :)

There is one more interesting thing about a Turkish tea. When you realise, that someone is going to refill their tea, you should drink up whatever you have left in your glass to make place for a fresh tea. Because in Turkey çay never ends!

Może nie do końca jest to tradycja, jednak zdecydowanie różnica wpływająca na życie Turków. Mieszkania w Turcji są wielkie! Nie wiem, jak to wygląda w Waszych krajach – w Polsce mieszkanie wielkości 50m² uważane jest za średniej wielkości, zdażają się kawalerki wielkości 30m². Ostatnio czytałam również o inwestycji we Wrocławiu – dotyczyła ona budowy miniapartamentów o wielkości 13m²!

W Turcji większość mieszkań ma metraż powyżej 100m². Wielkość 160 – 180 m² mieszkania w bloku nikogo nie zadziwia, z kolei 80m² uważane jest za mieszkanie malutkie. Wyobraźcie sobie minę mojego Męża, gdy rozpoczęliśmy wspólne poszukiwania naszego gniazdka… :)

Not a tradition exactly, but definitely a factor affecting the life of Turks. Apartments in Turkey are enormous! I don't know, how it looks like in your countries – in Poland 50m² is considered big enough, 30m² flats are also quite common. Lately I've read about a new investement in Wrocław – 13m² flats!

In Turkey the average size of the place is above 100m². 160-180m² doesn't surprise anyone, and 80m² flats are considered small. Just imagine my Husband's face when looking for our own place in Poland… :)

W nawiązaniu do poprzedniego podpunktu – każde mieszkanie, nawet najmniejsze na start, nawet to studenckie, obowiązkowo musi mieć salon. Jest to miejsce relaksu, odpoczynku, przyjmowania gości i wspólnego spędzania czasu. Salon po prostu musi być!

Every place, even the smallest one, even a student flat, has to have a living room. It's a place of rest, relax, spending time with guests and family. It's a must-have!

Chyba moja ulubiona domowa tradycja w Turcji. Gdy słyszymy, że któryś z domowników wrócił do domu wstajemy, podchodzimy do drzwi i witamy nowo przybyłą osobę tureckim hoş geldin, nasılsın? (witam, jak się masz?). Niesamowicie miło jest wracać do domu, w którym ktoś na Was czeka, a takie przywitanie na pewno poprawi nam humor!

I guess my favorite Turkish tradition. When you hear that someone is back home you should stand up, come to the door, and welcome an incoming person with a hoş geldin, nasılsın? (welcome, how are you?). It's so nice to come back to a home, where someone is waiting for you! A welcome like this will make your, and someone else's day.

Turcy cenią sobie wspólne spędzanie czasu. Czy to przy oglądaniu telewizji, czy przy pogaduchach, ważne, żeby wspólnie. Tutaj kluczową rolę odgrywa zarówno obecność salonu, jak i kolejne dolewki çayu :)

Turks love to spend time alltogether. Watching a TV, talking, but in the same room. The living room plays a main role here, just like the refills of çay!

W wielu przypadkach Turcy pozostawiają buty na korytarzu, przed wejściem do mieszkania. Zdarza się tu wiele wyjątków od reguły – nasza rodzina tego nie praktykuje, ale znam dziewczynę, która nie wejdzie do domu w butach nawet w celu pozostawienia zakupów w kuchni. Także jeśli kiedyś zobaczycie kolekcję butów przed wejściem do domu nie dziwcie się – taka tradycja. 

In many cases Turks choose to leave their shoes on the corridor outside of the apartment. There are just as many exceptions – like the family of ours – but I also know a girl, who won't allow entering the house in shoes, even just to leave groceries in the kitchen. So if you see a collection of shoes in front of the main door don't be surprised – it's just another tradition.

Tutaj pojawia się kolejna sytuacja, z którą ja nigdy się nie spotkałam osobiście, ale słyszałam o niej wiele razy. Wiele yabanci żyjących na stałe w Turcji skarży się na niezapowiedziane wizyty członków rodziny, rzadziej znajomych. Takie znikąd, w losowych godzinach, na nieokreślony czasu. W Polsce sprawa wygląda inaczej – wizyty są raczej zapowiadane wcześniej, a spontaniczne wizyty są krótkotrwałe, dosłownie na wspólną kawę. Będąc przyzwyczajonym do takiego stanu rzeczy tureckie realia mogą nas trochę przytłoczyć.

Another situation I never experienced on my own, but heard about it a lot. Many yabanci's living in Turkey are complaining about unexpected visits of family members, sometimes friends. Out of nowhere, random hours, indefinite period of time. In Poland it's completely different – all visits are schedueled, and spontaneus ones are very short, just for a coffee. Being used to this behaviour Turkish visits might become quite overwhelming.

Source

Tutaj znowu nie mogę się wypowiedzieć z własnego doświadczenia – moja turecka rodzina uwielbia zwierzęta. W mieszkaniu Teściów oprócz psa mamy też rybki i kanarka! Część Turków, czy to ze względów religijnych czy kulturowych, nie toleruje jednak zwierząt w domu.

Again, not from my experience – my Turkish family loves animals. Apart of a dog, my in-laws also have fish and a canary! However some Turks choose to not have pets at home, for either religious or tradition reasons.

Our love - Chance

Na koniec chcę Wam wspomnieć o mieszkaniach studenckich, a konkretnie o podziale obowiązków wśród współlokatorów. W oparciu o informacje zebrane od I. mieszkańcy na samym początku wspólnego mieszkania dzielą się obowiązkami – jedna osoba zobowiązuje się do gotowania, inna do sprzątania itp. Powyższe czynności wykonuje się dla wszystkich.

I also want to tell about student flats and shared responsibilities. Based on information from I. flatmates share house choires – one agrees to cook for everyone, another to clean after everyone etc. In the end living together gets easier with everything done just in time.

One student cooks for all - sometimes it requires special skills :)
Source

A czy Wy spotkaliście się z jeszcze innymi zwyczajami w tureckich domach? Jeśli tak, dajcie mi znać w komentarzach! Jestem bardzo ciekawa, jakie były Wasze przeżycia.

Did you experience any other interesting traditions in Turkish households? If yes, let me know in the comments! I'm really curious :) 

- R.